Mijn Superkracht.nl

13
04
2015

Ster Kind

Voordat ik bij Juf in groep 3 langs ga, zoek ik op internet op wat de termen ster kind, maan kind en raket kind zijn. Al snel kom ik op de site van Veilig Leren Lezen  terecht.

Wat ik lees over een ster kind maakt me niet echt blij en ik schrik er eigenlijk best van:

Ster: kinderen die moeite hebben met auditieve taken, nog nauwelijks over letterkennis beschikken, geen interesse in lezen tonen.

Maan: kinderen die geen moeite hebben met auditieve taken en slechts een beperkt aantal letters kennen.

Raket: in de loop van het jaar zal blijken welke kinderen een versnelling in hun leesontwikkeling realiseren.

Zon: kinderen die én alle letters en m-k-m woorden correct en vlot lezen. Een zelfstandige werkhouding hebben en een actieve leeshouding tentoonspreiden.”

Ik weet dat Tijs niet graag zelf leest. Hij vindt het heerlijk om tegen me aan te kruipen als ik hem een verhaal voorlees. Maar dat hij nauwelijks over letter kennis beschikt? Ik vraag mezelf af of ik mijn kind slimmer wil zien dan dat hij is. Misschien. Maar ik weet en voel dat hij niet zo dom is. Of hoop ik dat alleen maar?

Met een knoop in mijn maag zit ik tegenover Juf. Ze legt me uit dat Tijs de letter D en de letter B consequent door elkaar haalt. De letter P doet gezellig mee en wordt regelmatig de letter D. Verder heeft Tijs moeite met de letters A en O.

‘Kan hij dyslectisch zijn?’, vraag ik Juf. Ze twijfelt en wil daar nog geen uitspraak over doen. Daar is het nog te vroeg voor. Wat Juf niet kan plaatsen is dat Tijs de letter P voor een D aanziet. Tja, dat is voor mij een net zo’n groot raadsel.

Verder verzint Tijs woorden. Bij het woord ‘roos’ zegt hij ‘bloem’. Of bij het woord ‘boom’ leest hij vol overtuiging het woord ‘plant’. Jeetje, ik wist niet dat mijn kind zo veel fantasie had.

Juf heeft al wel een hulpmiddel voor Tijs om de letters D en B uit elkaar te kunnen houden. Twee plaatjes zijn op zijn tafeltje geplakt. De letter D stelt een man voor met een dikke derriere. De letter B stelt een man voor met een enorme dikke buik.

‘Geweldig’, zeg ik haar. Wat een uitvinding. We spreken af dat ik thuis meer met Tijs ga lezen en we houden allebei zijn vorderingen in de gaten.

Onder het eten hebben we het over de derriere en de dikke buik van de man op de plaatjes. Tijs is stil en zegt dan opeens boos: ‘Die dikke billen van die man kan ook zijn dikke buik zijn hoor!’

Wij begrijpen hem niet en maken provisorisch de twee plaatjes na. Tijs rommelt er wat mee en dan zien mijn man en ik allebei wat hij bedoelt:  De billen van de man kunnen net zo goed rechts zitten. Op de plek waar de buik zit. En waarom kan de buik niet links zitten? En terwijl Tijs draait met de letters d en b begrijpen we ook waarom hij de letter P als letter d ziet. De letter d op zijn kop is de letter P. Mijn hemel: het is nog ingewikkelder dat ik dacht. We proberen Tijs uit te leggen dat sommige dingen zijn zoals ze zijn. Dat de letter D toch écht een D is. Dat hij dat moet accepteren en er gewoon niet teveel over na moet denken. Uiteindelijk eindigt het in een huilbui van mijn zoon nadat mijn geduld toch echt op is. Ik weet het ook even niet meer. Jammer dat ik toen niet wist wat ik nu allemaal weet……

 

Door: Aimee Pijl

Aimee schrijft een blog over haar kind, dat beelddenker is. Er zijn meer beelddenkers dan we beseffen. En er is nog te weinig over bekend, waardoor ouders en leerkrachten vaak niet weten dat een kind beelddenker is. Met haar blog probeert Aimee ouders te bereiken die hun kind herkennen in haar verhalen, zodat ze weten dat ze er niet alleen voor staan. Een beelddenker is bijzonder. Van haar bijzonder kind krijgt ze veel inspiratie die ze graag wil delen met iedereen die geïnteresseerd is. Meer informatie: http://www.kind-in-beeld.com
Terug