Mijn Superkracht.nl

23
11
2015

Vertelkring (groep 4)

Nieuw in groep 4 is de vertelkring. Dit is ter voorbereiding op de spreekbeurten die vanaf groep 5 gehouden gaan worden.

Tijs heeft zijn vertelkring ergens in februari. In zijn ogen gaat de tijd opeens véél  te snel. Hij maakt zich al weken van te voren erg zenuwachtig. We hebben een onderwerp gekozen dat dicht bij hem staat: VOETBAL!

Over voetbal kan hij veel vertellen. Hij weet er veel van af. We kiezen er voor om het over de voetbalclub te houden waar hij zelf ook speelt: Oliveo

Tijs kan dan vertellen waar de afkorting van Oliveo voor staat (Onze leus is vooruit en overwinnen), wanneer Oliveo is opgericht, hoeveel teams er spelen etc. Daarnaast zal hij vertellen wat hij op een training doet, hoe lang een wedstrijd duurt bij de F-jes en aan welke spelregels ze zich dienen te houden.

‘Kat in het bakkie’, denken mijn man en ik. Mijn man zal Tijs helpen om volgens de richtlijnen van de vertelkring een verhaal in elkaar te draaien dat de juiste opbouw zal hebben. Wat ben ik blij dat hij deze taak op zich neemt! Het engelengeduld dat mijn man avonden achter elkaar kan opbrengen om te proberen Tijs een verhaal op chronologische volgorde te laten vertellen is noemenswaardig. Tijs overziet het niet en begint zijn verhaal ergens achteraan, om in het midden verder te gaan en te eindigen bij het begin. De afkorting waar Oliveo voor staat kan hij met geen mogelijkheid onthouden en wanneer Oliveo is opgericht is elke avond een ander jaar.

De vijfde avond oefenen eindigt dan ook in een onwijze huilbui van Tijs. Hij stampt naar boven en roept gefrustreerd dat hij dit echt niet kan en dus dom is!

Mijn man is inmiddels ook ten einde raad. Nog vier dagen en dan zal ons kind toch écht iets moeten kunnen vertellen.

Dan heeft mijn man een idee. Hij pakt de voetbaltas, stopt daar de voetbalschoenen in, de scheenbeschermers, lange sokken, shirt, broekje, trainingspak, een bal en drie pionnetjes.

Ik loop naar boven en vraag Tijs of ik in zijn kamer mag komen. Als een zielig hoopje ligt hij op bed. Wat zou ik graag zijn verdriet, pijn en frustratie willen overnemen. Ik zeg niets en aai hem alleen maar over zijn rug. Na een tijdje draait Tijs zich op zijn rug en kijkt me aan. Woorden zijn op dit moment overbodig en we houden elkaar stevig vast.

‘Kom’, zeg ik na een tijdje.

‘Papa heeft een goed idee voor je vertelkring.’

Met argusogen kijkt Tijs naar de voetbaltas die midden in de kamer staat.

‘Je pakt steeds een voorwerp uit je tas en vertelt wat dat is en waar je het voor nodig hebt.’

Tijs begint wat onwennig te vertellen over zijn voetbalschoen en waarom deze noppen heeft. Ook weet hij te vertellen dat er schoenen zijn speciaal voor gras en voor kunstgras. Hij krijgt er plezier in en voor we het weten zet hij de pionnen neer. Hij laat ons zien welke oefeningen je hiermee kunt doen op de training. Wanneer hij alle voorwerpen uit zijn tas behandeld heeft en wij denken dat hij klaar is, zegt meneertje nog even: ‘O ja en Oliveo staat voor: Onze Leus Is Vooruit En Overwinnen.’

We klappen allebei voor zijn presentatie. We beseffen dat dit geen ‘standaard’ vertelkring zal gaan worden. Een chronologisch, duidelijk verhaal wordt het waarschijnlijk niet. Maar ons kind zal vol enthousiasme zijn eigen verhaal op zijn eigen manier vertellen.

Op de dag van zijn vertelkring is Tijs zenuwachtig. Hij oefent in stilte en ik zie zijn mond zachtjes het verhaal vertellen terwijl de voorwerpen uit zijn tas gehaald worden. We checken met zijn tweeën nog één keer of alles toch echt wel in de juiste volgorde in zijn tas zit. Dan is het tijd om naar school te gaan.

De ochtend gaat maar traag voorbij. Ik heb buikpijn en leef intens mee om tien uur. Om twaalf uur komt Tijs met een grote grijns naar buiten.

‘Het ging hartstikke goed, mama. De juf vond het onwijs cool dat ik zoveel voorwerpen bij me had. Alleen moet ik volgend jaar proberen om er meer een verhaal van te maken’.

Ik geeft hem een dikke knuffel. Het eerste wat ik doe als mijn man thuis komt is hem ook een dikke knuffel geven. Wat ben ik blij met zijn vermogen om ‘out of the box’ te denken en de problemen pragmatisch op te lossen.

 

Door: Aimee Pijl

Aimee schrijft een blog over haar kind, dat beelddenker is. Er zijn meer beelddenkers dan we beseffen. En er is nog te weinig over bekend, waardoor ouders en leerkrachten vaak niet weten dat een kind beelddenker is. Met haar blog probeert Aimee ouders te bereiken die hun kind herkennen in haar verhalen, zodat ze weten dat ze er niet alleen voor staan. Een beelddenker is bijzonder. Van haar bijzonder kind krijgt ze veel inspiratie die ze graag wil delen met iedereen die geïnteresseerd is. Meer informatie: http://www.kind-in-beeld.com
Terug