Mijn Superkracht.nl

Yvonne Aarts-Vorstenbosch

Ik was…
Op de lagere school was ik heel stil, super t r a a g en altijd te laat (Mijn school stond in de achtertuin) Verder deed ik het goed op school, ik haalde eigenlijk altijd tienen (behalve voor gym).
Ik vond het dan ook heel raar dat ik uiteindelijk in de zesde klas een HAVO-advies kreeg in plaats van een gymnasium advies net als mijn vriendinnen. Dat maakte mij onzeker. Maar eenmaal in de brugklas zou ik ze wel even een poepie laten ruiken, want ‘ik kon toch net zo veel als de anderen?’ Dacht ik. De lessen kon ik goed volgen, ik vond het leuk op school, maar huiswerk maken vond ik erg lastig. Maakwerk ging nog wel, leerwerk ook, gewoon goed lezen, dat heeft altijd gewerkt, maar toch haalde ik geen tienen meer.

Ik kan…
Het werd toch HAVO, met de hakken over de sloot naar de 2e, op het randje over naar de 3e. Toen ben ik wat beter gaan leren (twee keer doorlezen), toch mocht ik 3 HAVO nog een keer overdoen. Daarna 4 HAVO, maar het was op. Ik zou weer moeten blijven zitten, maar leerkrachten geloofden niet meer in mij en ik moest van school af. (Die onzekerheid werd nog eens gevoed door een psycholoog die mijn IQ testte en boos werd, omdat ik met dit IQ niet op het gymnasium zat)
Het is nu voor het eerst dat ik durf te vertellen dat ik 5 jaar havo heb gedaan, maar nooit een diploma heb gehaald.

Superleuk
Ik ben MDGO activiteitenbegeleiding gaan doen, dat was een super opleiding. Alleen Nederlands, Engels en psychologie, verder praktijkvakken als drama, dans, tekenen, handvaardigheid, muziek, ik kon mijn geluk niet op. 
Tijdens de opleiding heb ik stage gelopen op een ZMLK school. Daar had ik een fantastische mentor die mij geheel mijn gang liet gaan en mij volledig vertrouwde. Ik mocht helemaal zelf bepalen wat ik wilde doen en met wie. Dus als ik zag dat het een leerling te druk werd in de klas nam ik die mee, om te gaan schilderen. Als ik zag dat een leerling behoefte had aan contact, nam ik 2 kinderen mee om lekker in de tuin te werken. Ik zag de kinderen opbloeien, ik vond het heerlijk om te doen. Thuis konden ze ook geen genoeg krijgen van mijn enthousiaste verhalen.

Even op mijn tanden bijten
Dus ging ik naar de pabo, wat ik dan weer een verschrikkelijke opleiding vond, maar hé, alles voor het goede doel. 
Al snel kreeg ik een vaste baan, maar niet een waar ik van droomde. Een baan voor de klas. In het begin was het nog ontspannen, maar ik merkte dat ik me steeds meer in een bocht moest wringen die niet bij mij paste. Ik zag dat methodes niet voor alle kinderen werkten en ik ging steeds vaker laat naar huis met het idee dat ik nog niet klaar was en nog geen tijd had gehad om een les te maken voor de kinderen die anders leren. Ik werd doodmoe van het constant overal net achteraan rennen en op mijn tenen lopen, omdat ik het niet deed zoals het hoorde.

Dit gaat over mij
Ik las een krantenartikel over beelddenken. Toen ging er een wereld voor mij open; Dit is mijn verhaal, hier is zelfs een woord voor, ik ben een beelddenker. Ik hoor bij die (30%!!!!) mensen die graag vanuit hun gevoel handelen, die heel snel kunnen schakelen en denken, veel weten, maar dat niet altijd goed op papier krijgen, zodat toetsen maken moeilijk is. Die meer weten dan dat er op school uitkomt, die zo’n vol hoofd hebben dat ze zich moeilijk kunnen concentreren…….

Het is nog niet anders
Hoe meer ik nu op scholen kom en met ouders praat, hoe meer ik zie dat er eigenlijk nog niet veel is verandert op school. Kinderen worden nog steeds beoordeeld met toetsen en tienden van punten. Kinderen moeten mee met de methode, een verklaring hebben om met een vaste methode extra begeleiding te krijgen. Er wordt nog steeds niet gekeken naar het kind of gepraat met het kind. Het hangt nog steeds af van testen en toetsen. Wat als je het wel anders kan? Dan weet niemand wat ze met je aan moeten. Dat maakt mij boos, verdrietig en soms ook opstandig.

Ik ben…
Ik ben een echte beelddenker, ik weet het heel zeker, ook al heeft de wetenschap nog steeds zijn twijfels of het wel bestaat. Dus ben ik ontzettend eigenwijs, zie ik alles in plaatjes, dus heb ik een ‘raar’ soort humor, kan ik me moeilijk concentreren. Ik ben een juf, maar ook moeder, vrouw van, vriendin, dochter en zus
Als  je me zou kennen weet je dat ik het allemaal zo niet meen, hoef ik niet uit te leggen dat ik gek ben op zingen en op dansen. Brei ik elke winter een trui, ben ik gek op carnaval, maar niet op alcohol, wel op chocola.

 
Pratijk naam
Het Leerpunt Oss
Straat / Nummer
Vlasstraat, 4
Postcode
5345VA
Stad
Oss